Cóż, życie jest jednak czasem nieprzewidywalne, lub raczej nieprzewidywalny jest los, który człekowi bywa pisany. Oto mój pierwszy raz! Lecz na szczęście nie gdzieś na prywatce, przypadkowo i nie do końca w sposób świadomy. Nie dzieje się to także gdzieś na parkingu, w okolicach jakiegoś klubu czy też dyskoteki (w niektórych gwarach "dichem" zwanej). Mój pierwszy raz miał, a właściwie ma miejsce u każdego z Was, Drogich Czytelników "Reset-Forever". Moim pierwszym razem jest bowiem ten wstępniak. Tak właśnie!!! Robię to (piszę) po raz pierwszy. I jak to bywa w takich sytuacjach - jestem nieco nieporadny. Rzec by można, że wręcz niezdarny. Możliwe. Nie popadam jednak w kompleksy, bo pierwszy raz dla wielu bywa doznaniem dość kłopotliwym, chaotycznym, aczkolwiek bardzo ważnym i w dużym stopniu miłym. Jest nawet teoria, że te pierwsze doznania rzutują na późniejsze stosunki... znaczy wstępniaki.

Cóż, mam nadzieję, że kolejne moje doznania w tej kwestii (pisania wstępniaków) będą coraz bogatsze w wrażenia tak dla mnie jak i dla Was. Bo właśnie Ty mój drogi Czytelniku jesteś moim partnerem, z którym TO robię po raz pierwszy. Rzecz ma miejsce u Ciebie w domu, być może nawet na biurku (nie wiem gdzie masz monitor ;-) ). Możesz się więc pochwalić, że "uprawiałaś/uprawiałeś (jestem tolerancyjny w tej kwestii) wstępniaka z Interceptorem, z Reset-Forever na swoim biurku". Boję się, że nie usatysfakcjonowałem Cię Czytelniku/Czytelniczko. Mogę obiecać tylko, że postaram się bardziej następnym razem. Szkoda, że dopiero za miesiąc... Nie to, żebym był oziębły, czy coś... Ja bym najchętniej robił TO z Wami codziennie, kilkakrotnie na dobę, w ciągu dnia i w nocy... Cóż, to se ne da jednak, więc nie pozostaje mi nic innego, niż czekać na Reset-Forever#9, a Was zaprosić do lektury #8. A ja muszę się zdrzemnąć, bo ten pierwszy wstępniak mnie trochę zmęczył, ale w milutki sposób :-)