Pierwszy numer w roku 2006 jest dla mnie powodem do zadumy. Czas leci nieubłaganie, cyferka przy naszym tytule zmienia się co chwilę na wyższą. Czuję się powoli jak dziadek, który momentami nie nadąża za życiem, za realiami. Słyszę, dajmy na to w autobusie, jak młodzież gawędzi sobie o grach komputerowych, o konkretnych miejscach w grze. Sięgam wtedy pamięcią do czasów, gdy sam byłem maniakiem i toczyłem podobne dialogi... Grałem przed wyjściem do szkoły. Zostawiałem włączony komputer, by nie tracić czasu po powrocie, na zabawę z włączaniem. Człek siedział w szkole, do której z resztą ledwo zdążył, analizując swe ostatnie posunięcia oraz obmyślając następne. Po powrocie do domu zasiadałem w fotelu przed komputerem, z zapasem wody i jakąś zagrychą. Dzień w dzień, od rana do nocy! Teraz jakoś inaczej postrzegam swój dzień, te krótkie 24h. Często - niczym emeryt - siadam w fotelu, z kubkiem herbaty i gazetą, słucham radia, oglądam filmy, czasem coś poczytam. Już nie tylko gry i gry, w których często powtarzają się schematy i pomysły. Skąd ta zmiana? Dlaczego nie bawi mnie już proste i bezproduktywne, ale jakże przyjemne, marnowanie czasu tylko i wyłącznie na gry? Punktem zwrotnym był chyba dzień, gdy pierwszy raz Reset zagościł w moich dłoniach. Ciekawe artykuły z różnych dziedzin poszerzały mi horyzonty, zaciekawiały czymś innym, niż tylko gry. A że zawsze byłem nieco leniwy, to wolałem wziąć do ręki jeden magazyn o wszystkim i przeczytać go od dokładnie, niż zarzucić się stertą magazynów tematycznych i nie ruszyć żadnego z nich. Cóż za odkrywcza konkluzja, której nikt pewnie się nie spodziewał - Reset zmienił moje życie w sposób znaczący i nadal zmienia. Nie pozwala mi jednak odciąć się od korzeni gracza oraz zamknąć się pomiędzy qick save a quick load. Tego i Wam życzę, także przy okazji tego numeru.

Marek MADness Delewicz
Interceptorem zwany